Samenwonen met je nieuwe partner. En nu?

Fotografie door Kurhan.

Kurhan

De nieuwste artikelen rechtstreeks in je inbox?

Samenwonen met je nieuwe partner. En nu?

Jij en je ex-partner weten al een tijdje dat jullie gaan scheiden of jullie zijn al officieel uit elkaar, je bent een nieuwe partner tegen het lijf gelopen en je hebt hem of haar aan je kind(eren) voorgesteld. Jullie kunnen het ontzettend goed vinden en besluiten om te gaan samenwonen. Hoe pak je dat aan?

Ik ga er vanuit dat je het riedeltje van “wil ik dit echt wel?,” en “is dit ook echt wel goed voor mijn kind(eren)?” al door bent gegaan, dus daar hoor je mij niet meer over. Hou er wel rekening mee dat mensen in je (wellicht niet directe) omgeving dit wél gaan vragen.

Net als met alle andere zaken rondom je scheiding, zullen er altijd mensen zijn die het te snel vinden gaan. Hoewel een reality-check zo nu en dan helemaal niet verkeerd is, zolang het niet van de mensen komt die jou écht goed kennen: negeer het. Wat dit soort mensen doen is namelijk het volgende: jouw situatie projecteren op zichzelf en daarbij inschatten dat zij dat nooit zo zouden kunnen doen. Met daar de conclusie aanhangende dat anderen dit dan ook niet zouden doen.
Ik zou – bijvoorbeeld – van mijn leven nooit gaan bungee-jumpen.  Mijn gedachten daarover zouden jou (of ieder ander) daar niet in moeten tegenhouden. Het gaat immers niet om mij (of die ene persoon in je omgeving), maar om jou en je gezin. En hoezeer ze ook willen laten lijken alsof ze in die denkstappen begaan zijn met jou en je gezin: het gaat om hun ego en die houdt ze ook voor de gek. Let it go.

Maar wat dan wel? Nou, dit bijvoorbeeld:

  • Moet het ouderschapsconvenant (met betrekking tot wanneer waar, wie haalt/brengt etc.) opnieuw bekeken worden? Of moet je ex-partner eerst akkoord gaan met de verhuizing? (bijvoorbeeld als je ineens erg ver weg gaat wonen)
  • Blijf je dicht genoeg bij de huidige school wonen, of moet je op zoek naar een andere? En als het dat laatste is: welke scholen zijn er in de buurt?
  • Werk je? Zo ja, kun je daar zonder problemen komen?
  • Sportverenigingen: kunnen je kinderen daar blijven, of moet je die opzeggen? Zijn er soortgelijke verenigingen bij het nieuwe huis in de buurt?

En natuurlijk ook de andere standaardzaken:

  • Hoe ga je de verhuizing bekostigen? Huur je een busje of heb je vrienden/familie die daarbij kunnen helpen?
  • Hoe gaan jullie de verdere kosten verdelen?
  • Wat gaat er wel mee en waar zet je het neer?

Kind(eren) op de hoogte stellen

Wat natuurlijk ook ontzettend belangrijk is, is om je kind(eren) te laten weten dat jullie gaan verhuizen. Ook wanneer jullie (of zij, mocht jij eerder over gaan) gaan verhuizen. Hier kun je mooi een aftelkalender voor maken. Gewoon, met een A4-bijvoorbeeld. Iedere dag die voorbij is afkruizen en zo kunnen ze zien dat de dag van het verhuizen steeds dichterbij komt.

Geef vrijheid in het inrichten / aankleden van de eigen kamer. Ik ben een ontzettende voorstander van samen slapen, maar ik weet ook dat dit niet altijd kan of wenselijk is. Het is een ding om wakker te worden van een baby naast je en die gauw aan te leggen en verder te kunnen slapen. In je gezicht geslagen/geschopt worden op het moment dat een peuter of kleuter erg beweeglijk is in zijn of haar slaap is heel wat anders. Een eigen kamer dan dus.
Probeer los te laten dat die in hetzelfde ‘thema’ als de rest van het huis moet, of dat je er zelf al allerlei ideeën voor hebt. Ga samen zitten (in de kamer zelf) en bespreek wat er mogelijk is. Een huurwoning zal een beperkter arsenaal hebben dan een koopwoning. Waarom? De kinderen hebben niet gevraagd om deze verandering. Hoe geweldig jij en je nieuwe partner ook bij elkaar passen, zij hebben zich – zoals kinderen continue al moeten – er maar bij neer te leggen. Ze toch wat controle geven kan de gehele situatie vergemakkelijken en ze er ook een veel positiever gevoel bij geven: ze horen er nog steeds bij.

Bekijk ook samen wat er daadwerkelijk mee kan aan spullen van de kinderen. Niet ieder huis is even groot en dus kan het zijn dat er een selectie gemaakt zal moeten worden van hun eigen spulletjes. Help ze daarbij. Bagatelliseer het niet. Het mag dan (vooral) over speelgoed gaan, het zijn hun eigen kostbare bezittingen. Daar afstand van moeten doen kan enorm moeilijk zijn.
Misschien dat bepaald speelgoed naar opa/oma kan, om er daar zo nu en dan nog eens mee te spelen. Of bij je ex-partner. En misschien weten ze zelf wel een vriendje die er enorm blij van wordt. Is je kind minder sentimenteel / vind minder houvast in materiële zaken? Dan kan doneren aan een goed doel, of langsbrengen bij de kringloop een uitkomst zijn.

Hoe gelikt je ook denkt dat je alles geregeld hebt, houd er rekening mee dat het een emotioneel gebeuren kan zijn. Het is het begin van een nieuwe fase in jullie leven. En ook deze fase geeft geen garantie op een “lived happily, ever after.”

Hoe ging jouw “we gaan samenwonen” na je scheiding?

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*


If people are good only because they fear punishment, and hope for reward, then we are a sorry lot indeed.

Albert Einstein