Typisch jongensgedrag bestaat niet

Fotografie door Hiranthi Herlaar.

Typisch jongensgedrag bestaat niet

De nieuwste artikelen rechtstreeks in je inbox?

Typisch jongensgedrag bestaat niet

LMet hun nieuwe reclamecampagne vraagt SIRE aandacht voor hoe we onze jongens opvoeden: “Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?” De reacties erop lopen nogal uiteen. Maar wat betekent ‘jongen zijn’ eigenlijk? En wanneer is een jongen ‘jongen genoeg?’

Wanneer we de stereotyperingen zouden geloven, heeft iedere jongen kort haar, draagt graag ‘stoere’ kleding, is ontzettend beweeglijk, niet emotioneel, lievelingskleur is blauw en ga zo nog maar even door. Voor meisjes hebben we de tegenhangers met langhaar, lieve kleding, zit meer stil, is juist erg emotioneel en houdt vooral van roze. Beelden die gebaseerd zijn op de genitaliën waarvan we dénken dat de ander ze heeft.
Wanneer onze genitaliën inderdaad een significante uitwerking zouden hebben op ons gedrag en onze karakters dan zouden de genderspecifieke stereotyperingen in plaats van stereotyperingen waarheid zijn. Aangezien de onderlinge verschillen per gender ontzettend uiteen lopen, weten we dat uitspraken als ‘jongens zijn stoer, meisjes zijn lief’ een vals beeld geven.

Omdat onze genitaliën ons gedrag niet voorschrijven en ook meisjes een penis kunnen hebben, is ‘jongensgedrag’ een fabel. Het scheiden van jongens en meisjes, puur gebaseerd op hun genitaliën (of wat we naar aanleiding van hun uiterlijk verwachten dat er in de onderbroek zit) is daardoor schadend. Hebben jongens het dan niet moeilijk op school? Een deel ervan zeker. Maar dat geldt voor (een deel van) alle kinderen, ongeacht gender.

Mooi begin of …

Er zijn veel kinderen de dupe van hoe ons huidige onderwijsstelsel is ingericht. Bureaucratie komt voor op de ontwikkeling van het kind zelf. Papieren invullen belangrijker dan de jeugd goed begeleiden richting volwassenheid. Niet omdat leraren hier geen onderdeel van willen zijn, maar omdat alles vastgelegd moet worden. Prestaties moeten meetbaar zijn. Niet alleen de jongens die aan het stereotype ‘jongen’ voldoen hebben hier last van. Het is een probleem dat bij alle kinderen in de rugzak wordt gestopt. Door een campagne op te zetten voor de stereotype jongen, wordt er voorbij gelopen aan een hoop andere kinderen die ook willen kunnen ravotten. Net als de jongens die visueel gezien voldoen aan het stereotype, maar liever heel wat anders doet dan rondrennen en in dingen klimmen.

Hoewel de campagne mensen aan het praten maakt, het velen wellicht het inzicht geeft dat mensen als losse personen doorgaans niet voldoen aan een bepaalde genderstereotypering is het een stap in de verkeerde richting. Het is namelijk wederom een weergave van de stereotype ‘jongen’. Een beeld dat in het dagelijkse leven al zo vaak herhaald wordt, dat het stereotype gedrag aangeleerd gedrag wordt. Hierdoor komen we in een vicieuze cirkel van aangeleerd gedrag dat de stereotypes lijkt te bevestigen.

Durven onszelf te zien (en zijn) buiten de grenzen die we al dan niet bewust als maatschappij aan een ieder opdringen. Durven een ander zichzelf te laten zijn, zonder vast te houden aan een generaliserend beeld dat niemand goed doet. Dat is wat ook het onderwijs nodig heeft. Voor álle kinderen.



Also published on Medium.

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*


If there is anything that we wish to change in the child, we should first examine it and see whether it is not something that could better be changed in ourselves.

Carl Jung