Het socialiseren van (kleine) kinderen

Fotografie door choreograph.

choreograph

Op de hoogte blijven van alles rondom Liefdevol Opgroeien?

Het socialiseren van (kleine) kinderen

Sociaal zijn. In een samenleving als de onze is dat een erg handige eigenschap, we zullen immers altijd te maken hebben met andere mensen. Om als volwassene de sociale regels goed onder de knie te hebben, is het belangrijk om van jongs af aan al betrokken te worden in contact met anderen. Het kinderdagverblijf, de peuterspeelzaal en school worden vaak gezien als dé plekken waar het kind gesocialiseerd wordt. Maar zijn ze dat ook?

Een ruimte op je werk moeten delen met leeftijdgenoten en een functie toegewezen op basis van je leeftijd. Het klinkt gek, omdat het in ‘de echte wereld’ niet zo werkt, maar onze kinderen krijgen hier dagelijks mee te maken. Ze worden ingedeeld in een bepaalde groep, gebaseerd op hun leeftijd. Krijgen bepaalde werkjes toegewezen, meestal ook op basis van hun leeftijd. Tot we de ‘echte wereld’ betreden, is onze leeftijd de belangrijkste variabele op basis waarvan we worden ingedeeld. Daarna zegt onze leeftijd voornamelijk iets over in welke loonschaal we vallen.

Wanneer je naar de opvang- en schoolperiode kijkt, lijkt het indelen op leeftijd enorm belangrijk. De kinderen in de klassen hebben immers allemaal (ongeveer) dezelfde leeftijd. Wanneer je ze echter meeneemt naar een andere sociale omgeving, zoals bijvoorbeeld een verjaardag, dan zul je algauw zien dat ze zich vooral op oudere kinderen of volwassenen richten. De oudere kinderen hebben meer ervaring, meer tijd gehad om het best werkende in hun doen te integreren en dus valt er meer voor de eigen ontwikkeling te winnen wanneer ze zich daarop concentreren. Als er geen oudere kinderen aanwezig zijn, zullen ze zich mogelijk richten op jongere kinderen, dan zijn zijzelf namelijk de meer ervaren persoon.
Uiteraard zal het ook heus wel voorkomen dat ze wel aansluiting vinden bij leeftijdsgenootjes. Dit heeft dan vooral met de algehele ontwikkeling en interesses van de kinderen te maken, niet met hun leeftijd.

Goed met leeftijdgenoten om kunnen gaan wordt vaak gezien als iets heel belangrijks voor de socialisering van het kind. De meeste groepen (de zogeheten horizontale groepen) zijn hier ook op ingericht: kinderen zitten met anderen van (ongeveer) dezelfde leeftijd in een groep. Deze groepssamenstelling kennen we bij kinderdagverblijven, peuterspeelzalen en scholen. Het zijn ook gelijk zo’n beetje de enige plekken waar we onszelf op die manier groeperen.

Leren van iemand die meer ervaren is of een toevallige leeftijdsgenoot?

Wanneer kinderen de kans krijgen, zullen ze hun pijlen dus vooral richten op hen die meer ervaren zijn. Van de meer ervaren mensen valt immers beter te leren wat wél werkt. Er is kennis te vergaren waar ze zelf niet over beschikken. Zo gaan wij volwassenen ook te werk. We kijken liever naar iemand die meer ervaren is, om van die persoon te leren hoe we het meest succesvol zijn in een bepaald iets. Bij een nieuwe baan worden we liever ingewerkt en gecoacht door iemand die de betreffende werkzaamheden kent en begrijpt, dan door een collega die er net zoveel over weet als wijzelf.

Natuurlijk valt er best wat te leren van iemand die dezelfde leeftijd heeft. Ieder persoon is immers anders, heeft andere kwaliteiten. Verwachten dat we vaardigheden van iemand leren, die ze zelf ook niet of nauwelijks onder de knie heeft is echter een heel ander verhaal. En daar gaan we met onze huidige kijk op kinderopvang en school behoorlijk de mist in.

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*

Your child will follow your example, not your advice.

Unknown