Schoolgaand kind

Schoolgaand kind

Bedtijdverhalen voor rebelse meisjes

In geschiedenisboeken missen veel verhalen van en over vrouwen. Het wordt niet benoemd of een man heeft er zijn naam op geplakt. Dit houdt het ‘vrouwen achter het aanrecht’-idee dat ook tegenwoordig nog vaak heerst aardig in stand. Want dat wat je niet ziet, bestaat waarschijnlijk niet. Toch zijn er veel vrouwen die een ontzettend belangrijke invloed hebben (gehad) op ons verleden, in het heden en voor onze toekomst. Voor iedereen – en zeker onze meiden, die vrouwelijke rolmodellen nodig hebben – is het daarom belangrijk om te weten dat onze geschiedenis, ons heden en onze toekomst niet in de handen van mannen liggen.

Kindertekeningen

De meeste kinderen vinden het hartstikke leuk om zichzelf te uiten in hun tekeningen. Oefening van de fijne motoriek, een uiting van creativiteit, een moment van rust en tegelijkertijd kan het een therapeutische uitwerking hebben. Tekenen is zoveel meer dan alleen wat lijnen op papier zetten. We gaan zo’n beetje allemaal in eerste instantie dezelfde ontwikkelingen door in …

Kindertekeningen Lees verder »

Boekcover: Stilzitten als een kikker

Stilzitten als een kikker

Aandacht hebben voor het nu. Menigeen heeft daar moeite mee terwijl het leren om meer aanwezig te zijn in dit moment niet moeilijk hoeft te zijn. Het is ook een prachtig geschenk om mee te geven aan onze kinderen. Zij plukken er uiteindelijk het langst de vruchten van.

NEE!

Nee-zeggen. Veel kinderen gaan de zogenaamde “ik ben twee en ik zeg nee”-fase door. Hoewel het in bepaalde situaties allesbehalve praktisch is, is weten wanneer je nee zegt ontzettend belangrijk. Volwassenen hebben daar uiteraard een voorbeeldrol in, soms kan wat extra ondersteuning ontzettend helpen.

Luister je wel naar míj?

Gesprekken voeren met jonge kinderen. We weten dat ze enorm verfrissend kunnen zijn, omdat kinderen de meest geweldige invalshoeken kunnen hebben door hun onschuld. Maar echt gesprekken voeren, over onderwerpen die best wel belangrijk zijn, daar bestaat niet zo heel veel materiaal over. Dat kan het begeleiden van kinderen best lastig maken. Een diep gesprek …

Luister je wel naar míj? Lees verder »

Alles over pesten

Omdat ik maar al te goed bekend ben met het fenomeen pesten, voelde ik in eerste instantie wat angst toen ik dit boek zou gaan recenseren. Niet om wat ik zou lezen, maar om wat ik mogelijk zou voélen tijdens het lezen. De titel maakte me ook wat sceptisch. “Wie kan er nou álles over pesten …

Alles over pesten Lees verder »

Opgroeien in vertrouwen

De introductie met onvoorwaardelijk opvoeden, of opvoeden zonder straffen en belonen (zoals het ook nog weleens omschreven wordt), kan erg overweldigend voelen. Het ouderschap zelf is al overweldigend. Als dan de twee tools waar mensen vaak het meest bekend mee zijn worden ‘afgenomen’, dan kunnen ze daar erg onzeker over worden. Want: wat moet je dan, …

Opgroeien in vertrouwen Lees verder »

Ik kan het zelf

Dit boek is een vertaling van het Engelse boek wat gebaseerd is op een quote van Maria Montessori: These words reveal a child’s inner needs: “Help me do it myself.” Het is dan ook niet geheel toevallig dat dit boek ook gebaseerd is op de Montessori Methode. Het boek is een verzameling met verschillende werkjes …

Ik kan het zelf Lees verder »

Opvoeders en Huttenbouwers

Met een van mijn beste vriendinnen als mede-schrijver en redacteur van dit boektijdschrift ben ik natuurlijk een beetje bevooroordeeld. Maar ook echt een beetje maar. Want toen ik (het gros van) de artikelen, die in dit boek staan, las kende ik haar nog niet persoonlijk. Dus: een geheel eerlijke review. I promise 😉 Het grootste deel …

Opvoeders en Huttenbouwers Lees verder »

Ben jij ook op mij?

Een boek om samen met je ouders te lezen, of toch liever helemaal alleen. Dat is waar het boek mee begint. Een prachtig begin, als je het mij vraagt. De rest van het boek is net zo mooi. Voor kinderen van 7 tot 11 jaar.

Ik vind jou lief

Seksuele voorlichting. Het blijft een onderwerp waar veel ouders een knoop van in de buik krijgen, hopend dat gesprek zelf nooit te hoeven voeren. Omdat ze het moeilijk vinden om toe te geven dat ze zelf ook seks hebben, of bang zijn dat hun kinderen de details overal rond gaan schreeuwen. Denk ik?

Scroll naar top Skip to content