Moederdag met ook een bonusmama

Fotografie door rockvillephoto.

rockvillephoto

De nieuwste artikelen rechtstreeks in je inbox?

Moederdag met ook een bonusmama

Afgelopen moederdag was de eerste moederdag als gescheiden mama. Wat ik er vooral bijzonder aan vond, was dat ik die dag mocht delen met een andere moeder: de bonusmama van mijn zoon.

Een week of twee voor moederdag meldde mijn zoon dat hij iets had gemaakt voor moederdag, maar dat hij niet kon zeggen wat het was. En inderdaad, hij heeft er niks over gezegd. Aangezien zijn vader ook een (niet meer zo) nieuwe relatie heeft, betekent dit dat hij ook een stiefmoeder heeft. Of liever: een bonusmama. Naar mijn weten zijn ze daar op school ook van op de hoogte. Omdat zij (vind ik) ook recht heeft op erkenning met moederdag (ze heeft toch ook een moederlijke rol in het leven van mijn zoon), vroeg ik of hij ook al wat voor haar had gemaakt. Zijn antwoord: “Nee, nog niet.” En toen bedacht ik me dat dit blijkbaar niet standaard wordt gedaan op scholen: ook wat maken voor de bonusouders.

Nou zou je kunnen zeggen dat dit niet kan doordat ze er de tijd niet voor hebben (zoals mijn bonuszoon te horen kreeg voor zijn bonuspapa en vaderdag), maar eerlijk gezegd vind ik dat niet reden genoeg. Het kan kinderen helpen in de omgang met hun (nieuwe) samengestelde gezin(nen). De ouders zelf overigens ook.
En natuurlijk de kinderen die sowieso twee moeders (of vaders) hebben niet te vergeten. Wordt er dan ook voor maar een van de twee een kadootje gemaakt?

Onderdeel zijn van een samengesteld gezin kan, zeker voor kinderen, enorm ingewikkeld zijn. Je ouders ineens met een andere partner. Eentje die, relatie-technisch gezien, ook een ‘soort mama/papa’ is. Het kan heel erg voelen alsof de bonusouder in hun leven de plek van hun ‘echte ouder’ in komt vullen. Het accepteren van die relatie-technische omschrijving kan dan erg lastig zijn. Als school dan het kind de vraag stelt of hij/zij ook wat voor de bonusouder wil maken, dan kan dat helpen in het accepteren van dat beeld: ik heb een andere mama/papa en die hoort er ook bij.

Als het kind sowieso al hartstikke gek is op de bonusouder en de relatie-technische omschrijving heeft geaccepteerd kan het niet mogen maken van een kadootje voelen als een loyaliteitsconflict. “Ik heb twee mama’s/papa’s en maar een kadootje. Aan wie geef ik het dan?” Gelukkig zijn er ouders die hier zelf op inspringen door aan te bieden dan samen wat voor de bonusouder te maken. Maar eigenlijk vind ik dat als ze vanuit school kinderen laten knutselen voor moeder- en vaderdag, dat ze daar de gehele gezinssituatie in mee horen te nemen.

Voor zijn bonusmama heeft mijn zoon uiteindelijk een kleurplaat van een roos ingekleurd en daar wat bij getekend. Onderweg naar mijn moeder heeft hij die bij haar af kunnen leveren. Kind blij, bonusmama blij. Wat valt er nog meer te willen?

Krijgt jouw (bonus)kind wel de mogelijkheid om een kadootje te maken voor haar/zijn bonusouder(s)?

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*


Instead of raising children who turn out okay despite their childhood, let's raise children that turn out extraordinary because of their childhood.

L.R. Knost