Muzikale opvoeding

Fotografie door Hiranthi Herlaar.

Muzikale opvoeding

De nieuwste artikelen rechtstreeks in je inbox?

Muzikale opvoeding

Muziek. Een combinatie van klanken en een hoop emotie. Voor mij is het altijd een uitlaatklep geweest. Op emotioneel én creatief vlak. Het lijkt erop dat ik beide doorgeef aan mijn zoon. YES!

Ik had een cassetterecorder op mijn slaapkamer. In bed lag ik zelf liedjes te bedenken en dat zong ik dan in op een cassette. Wanneer ik de mogelijkheid had, zong ik. Als klein kind luidkeels samen met mijn moeder op de fiets. Later ook in de winkel, met de radio mee. En ook in het schoolkoor.

Het begon bij de ‘lage stemmen’ (dat was de scheiding die we maakten: je kon hoog of laag zingen). Ik hoopte eigenlijk dat ik bij de ‘hoge stemmen’ zou horen. Dat was wat ik graag wilde kunnen. Uiteindelijk zou ik daar ook komen. Met een ‘felbegeerd’ optreden in de kerk. Ik kan me niet herinneren hoe het lied heette, weet alleen nog dat ik de ‘hoge’ stem moest doen en een klasgenootje de ‘lage’ stem. Doodeng vond ik het, maar tegelijkertijd een geweldige ervaring.

Na de basisschool was het gedaan met koor. Stoppen met zingen deed ik echter niet. Ik zong nog steeds wanneer het maar kon en begon later ook zelf liedjes te schrijven. Geen wereldverbeterende songteksten, maar het was een uitlaatklep in periodes waarin ik die kon gebruiken.

Op een gegeven moment raakte ik mijn stem een beetje kwijt. Aan de ene kant door het roken, aan de andere kant door onzekerheid. Niet durven op te vallen.

Langzaam maar zeker kwam die creativiteit weer terug na de geboorte van mijn zoon. Ik begon weer liedjes te bedenken. Om herinneringen te planten, dagelijkse dingetjes net wat leuker te maken en een naar-bed-gaan-ritueel op te starten. Het eerste liedje was een slaapliedje. In het begin was het wat gek om het te zingen, omdat het nog niet bestond. Tot ik het al zovaak gezongen had, dat het er gewoon bij hoorde. Vanavond zong ik ‘m weer. Tegenwoordig doe ik het echter niet alleen, mijn zoon zingt heerlijk mee.

Dag, mooie dag.
Weer een dag voorbij.
Het was weer leuk.
Voor jou en voor mij.
Morgen is er weer een nieuwe dag.
Met heel veel plezier en heel veel gelach.

In de afgelopen zes+ jaar heb ik gezien hoe dat geweldige kind van me met zijn hele zijn genoot van muziek. Er is een filmpje van hem waarop hij helemaal uit zijn dak gaat op een dance-nummer, toen hij een jaar of 1,5-2 was (het eindigde alleen wat naar, doordat hij op een duplo-auto stapte en uitgleed). Later werd het samen kinderliedjes zingen. Ik heb hem zien genieten van echte opera bij Kunst in het Park hier in Enschede. Hij houdt van zingen op school. Geen koor, wel (onder andere) Engelse liedjes tijdens Engelse les.

Het zit ‘m niet in de klassiekers kennen, veel klassieke muziek luisteren of de liedjes op school leren. Ik zie het in hoe hij zijn eigen liedjes bedenkt. Varianten maakt op bestaande liedjes. Hoe hij zich volledig kan verliezen in de klanken, het ritme en emotie van de muziek die hij hoort. De muzikale opvoeding zit bij hem wel goed.

En mijn stem? Die is inmiddels ook weer terug. Ik zing wanneer ik wil. Binnenshuis dan 😉

  1. Brok in mijn keel toen ik je hoorde zingen bij een talenten-wedstrijd …. ik vond je de eerste plek verdienen en je won niet eens, stomme jury 🙂

    No votes yet.
    Please wait...

    Reageer op deze reactie

    • <3

      No votes yet.
      Please wait...

      Reageer op deze reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*


Every baby has three wishes: they wish to feel safe, they wish to feel loved and they wish to be respected.

Pennie Brownlee