"Mama, weet je nog wel dat papa weggaat?"

Zoals wel vaker, zat zoon naast mij. Voorin de auto. Uiteraard met de airbag uit en op een zitverhoger, mocht je daar benieuwd naar zijn. We stonden te wachten voor het verkeerslicht, onderweg naar de supermarkt. “Ben je nog verdrietig, mama?,” vroeg hij. Nee, ik was niet verdrietig op dat moment en dat was dus ook mijn antwoord. Blijkbaar wilde hij zeker weten dat ik het nieuws nog wel wist, want toen kwam de vraag “mama, weet je nog wel dat papa weggaat?”

"Mama, weet je nog wel dat papa weggaat?"

Zoals wel vaker, zat zoon naast mij. Voorin de auto. Uiteraard met de airbag uit en op een zitverhoger, mocht je daar benieuwd naar zijn. We stonden te wachten voor het verkeerslicht, onderweg naar de supermarkt. "Ben je nog verdrietig, mama?," vroeg hij. Nee, ik was niet verdrietig op dat moment en dat was dus ook mijn antwoord. Blijkbaar wilde hij zeker weten dat ik het nieuws nog wel wist, want toen kwam de vraag "mama, weet je nog wel dat papa weggaat?"

Zoals wel vaker, zat mijn zoon naast mij. Voorin de auto. Uiteraard met de airbag uit en op een zitverhoger, mocht je daar benieuwd naar zijn. We stonden te wachten voor het verkeerslicht, onderweg naar de supermarkt. “Ben je nog verdrietig, mama?,” vroeg hij. Nee, ik was niet verdrietig op dat moment en dat was dus ook mijn antwoord. Blijkbaar wilde hij zeker weten dat ik het nieuws nog wel wist, want toen kwam de vraag “mama, weet je nog wel dat papa weggaat?”
De afgelopen jaren heb ik mezelf enorm ontwikkeld. Ik ken mezelf als nooit te voren, ben blij met mezelf als nooit tevoren. Mijn man heeft ook niet stilgestaan. Bijna aan de start van het laatste schooljaar van zijn HBO opleiding. Een einde waar we beiden naar uit keken. Daarna zouden we weer fatsoenlijk tijd hebben voor elkaar. Met een beetje geluk zouden we daarna een tweede kindje in ons gezin verwelkomen.
En toen was het donderdagavond, 23 juli 2015. Ik had al gemerkt dat er iets was, wat mijn man dwars zat. Ik had bedacht hem er die avond naar te vragen, zodra zoon op bed lag. Toen ik bij hem in de woonkamer ging zitten, bleek dat hij zelf ook al van plan was die avond met mij te praten. “Ik moet je wat vertellen.” Het nieuws sloeg aan de ene kant in als een bom, terwijl ik aan de andere kant merkte dat het me niks verbaasde.
Waar ik twee weken geleden dacht gelukkig getrouwd te zijn, bracht ik een week geleden het weekend vooral huilend door en ben ik nu juist erg benieuwd naar wat de toekomst voor ons in petto heeft. In een aantal aspecten voel ik me juist positiever dan twee weken geleden. Het waren een tweetal weken met enorm veel tegenstrijdigheden, waarin we beiden weer enorm verbaasd werden door onze zoon. Wat een bijzonder en heerlijk kind is het ook.
De toekomst is weer een en al onzekerheid. Enorm spannend, op een leuke manier. Financieel gezien is het echter wat minder leuk. Mijn oudere bedrijf liep al jaren niet zoals het moest, het duurde helaas even voor ik doorhad dat mijn hart er niet in zat en ik daardoor gewoonweg geen nieuwe opdrachtgevers aan kon trekken. Diep van binnen geloofde ik er zelf gewoon niet in. Nou ging ik eindelijk doen waar mijn hart wél ligt, maar dat is financieel gezien nog te onzeker om van te leven.
Ik ben dan wel mijn echtgenoot kwijt, in diezelfde man vind ik nog steeds een goede vriend. We gaan op goede voet uit elkaar en we weten dat we voor de rest van ons leven verbonden zijn met elkaar, door onze zoon. Wiens welzijn uiteraard onze hoogste prioriteit heeft.
Zoals je je wellicht kunt voorstellen hebben we het momenteel druk met allerlei geregel. Dit kan betekenen dat het nog even duurt voor ik weer met nieuwe content op de site kom.

Deel Tweet Deel +1

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maria Montessori

As soon as children find something that interests them they lose their instability and learn to concentrate.

Categorieën

Dr. Thomas Gordon

The term misbehavior is almost exclusively applied to children–seldom to adults, friends, spouses. Have you ever overheard someone say, “My husband misbehaved yesterday,”? …Children don’t misbehave. Their behaviors are simply actions they have chosen to meet important needs…Don’t interpret that children are trying to do something to you — they are only trying to do something for themselves. And this does not make them bad children or misbehaving children. But it may cause you a problem.

Scroll naar top
Skip to content