"Maar dan wordt hij later onderbetaald"

"Maar dan wordt hij later onderbetaald"

Ik vertelde een vriend van ons dat we de haren van zoonlief maar zelf hadden geknipt, omdat onze vaste kapper hier in de buurt had moeten sluiten wegens economische redenen. Nou zijn er natuurlijk zat andere kappers, maar omdat die over het algemeen veel te aanwezig zijn als je binnenstapt – en zoonlief daar dan ongelooflijk van schrikt en niet meer geknipt wil worden – hebben we het zelf maar geprobeerd.
Het resultaat was niet perfect, maar zeker niet slecht voor een eerste keer (ik schaar, manlief tondeuse trouwens). En zo gaan we het maar vaker doen.
Maar goed, daar vertelde ik deze vriend dus over. Toen ik klaar was was zijn reactie: “en dan kreeg hij natuurlijk een leuke beloning.” (of iets in die geest, woordelijk herinneren ben ik niet zo heel goed in 😉 ).
Toen ik daar met “wij doen niet aan straffen & belonen” keek hij me een beetje raar aan. Daarna reageerde hij: “maar dan kan zijn werkgever hem later van alles wijs maken en wordt ‘ie onderbetaald”.
Ik ben niet de beste met snel reageren, zeker niet op vragen/reacties die ik niet verwachtte. En ik kan je zeggen: deze specifieke reactie verwachtte ik niet.
Ik vertelde dat wij niet willen dat zoonlief van alles gaat doen, puur omdat er een beloning tegenover staat. Dat trok hij meteen naar klusjes in huis (dat hij daar vroeger ook niks voor kreeg). Prima, maar eigenlijk niet helemaal hoe ik het bedoelde.
Ja, zoonlief zal later ook z’n eigen geld moeten verdienen. Grote kans dat hij dan met een werkgever te maken heeft (of opdrachtgevers als hij ook ondernemer wordt). En dan heb je inderdaad te maken met geld.
Ik zie dat niet zozeer als beloning, maar als ruildienst. En de bedoeling is dat het een eerlijke ruil is. Dit alles met een overeenkomst tussen twee partijen.
Een beloning voor iets als “stil blijven zitten terwijl de haren worden geknipt” is daar absoluut niet mee te vergelijken. In dit geval zou de beloning het logische gevolg van korte haren moeten zijn: geen last meer van lange haren in z’n ogen, z’n nek lekker vrij voor de warmte die er aan komt.
En dat zou ook de motivatie moeten zijn voor een volgende knipbeurt: geen klitten meer, geen haren in de ogen etc. Niet het feit dat hij een vorige keer wat lekkers kreeg.
Wat we dan nog wel doen is hem bedanken voor het stilzitten en benoemen dat we hem daardoor sneller hebben kunnen knippen. Door dit naar hem te benoemen zal hij sneller begrijpen dat stilzitten tijdens het haren knippen voor beide partijen het handigst is: wij kunnen hem makkelijker knippen en hij kan eerder wat anders doen.
En onderbetaald worden als hij later groot is? Daar maken we ons dan wel druk om 😉

Deel Tweet Deel +1

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maria Montessori

Children are human beings to whom respect is due, superior to us by reason of their innocence and of the greater possibilities of their future.

Kittie Franz

Remember you are not managing an inconvenience. You are raising a human being.

Scroll naar top
Skip to content