Nanny on Tour: heel anders dan Supernanny?

Fotografie door snaptitude.

snaptitude

Op de hoogte blijven van alles rondom Liefdevol Opgroeien?

Nanny on Tour: heel anders dan Supernanny?

Een aantal weken geleden zat Jo aan tafel bij Umberto Tan, tegenover Tischa Neve, waar ze haar nieuwe programma al aankondigde. Het zou er toen over de time-out gaan, maar het leek meer op een onderdeel van Jo haar campagne voor haar nieuwe programma. Deze week was de eerste aflevering. Was het echt zo anders dan Supernanny?

Weg strenge looks

In haar programma Supernanny zag Jo er in het begin altijd als de strenge gouvernante uit. Als ze dan later weer op bezoek kwam had ze ineens haar haren los en ‘gewone’ kleren aan. Met als gevolg dat ze er veel toegankelijker uitzag. Ook voor ik over onvoorwaardelijk opvoeden las vond ik dat iets vreemds.

Het strenge pakje heeft ze nu dan eindelijk aan de wilgen gehangen. Ze had nu de hele uitzending haar haren los en gewoon een trui en broek aan. Geen strenge knot en geen zwart mantelpak.

Live advies

Een tweede verschil met Supernanny was dat ze nu ook met haar grote bus op pleinen gaat staat en daar live adviezen geeft aan ouders/opvoeders die langskomen. Wat uiteraard ook slaat op het ‘on tour’ in de naam van het programma.

Het programma

Voor de rest van het programma zag ik geen verschillen met Supernanny. Er worden camera’s door het huis geplaatst, daar worden beelden mee opgenomen en aan de hand daarvan weet Jo waar ze terechtkomt. Daar geeft ze haar standaard adviezen: negeren en time-out inzetten.

Maar ze geeft toch ook goede adviezen?

Ja, zeker. Ze zag goed dat de moeder er doorheen zat, dat de leefomgeving beter kon en daar heeft ze ook echt wel wat goede dingen over gezegd. Maar dat betekent niet dat alles wat ze zegt goed is. Sterker nog, het zorgt er juist sneller voor dat de slechte adviezen die ze geeft ook als zoete koek genomen wordt.

De moeder gaf bij de intro al aan dat de oudste zich zo was gaan gedragen toen de relatie tussen haar en haar man verslechterde. Toen ze scheidden werd dat erger. Een mega ‘red flag’. Een scheiding is een behoorlijk traumatische ervaring voor kinderen. Dat waarvan ze verwachtten dat nooit zou veranderen blijkt toch te veranderen en *poef* weg is het vertrouwen in de rest van de wereld. Gevoelens waar volwassenen het moeilijk mee hebben, laat staan als je 3 jaar bent en je absoluut niet weet wat je met die gevoelens aan moet.

Daarnaast is het kind de spiegel van de mama. Hoe belabberder mama zich voelt, hoe meer zoon zich uit in negatief gedrag. Negatieve energie nodigt negatief gedrag uit en zo kom je in een negatieve spiraal.

Wat zoon vooral nodig had was de bevestiging dat hij goed is, dat er van hem gehouden wordt om wie hij is. Léuke ervaringen met mama, het gevoel krijgen dat hij gezien wordt, dat zijn gevoelens en gedachten er ook toe doen.
Moeder had dit ook heel goed kunnen gebruiken. Om de negatieve denkspiraal over haar zoon te doorbreken, om weer echt een band op te bouwen met haar zoon.

Een makkelijke manier om hieraan te beginnen was samen slapen geweest, in plaats van erop te blijven focussen dat hij in zijn eigen bed moet slapen (en daar de hele nacht moet blijven). Tijdens het samen slapen zijn ze namelijk bij elkaar in de buurt, is er veelal sprake van lichaamscontact (arm over kind heen, tegen mama aanliggen etc.) wat zeer bevorderlijk is voor een goede hechtingsrelatie. Dat allemaal terwijl er geslapen wordt. Een ‘luie’ manier van werken aan de hechting.

It’s not about controlling children, it’s about guiding them.

Deze uitspraak deed Jo tegen een van de ouders op het plein. Ik kreeg er de kriebels van. De tips die zij ouders geeft hebben namelijk niks te maken met begeleiding, maar de controle willen hebben over alles dat ze doen en zijn. Gehoorzaamheid als doel hebben. Totaal het tegenovergestelde van de uitspraak die ze deed.

Oorzaak achter gedrag

In de uitzending, iets dat ik ook gewend ben van haar vorige programma, wordt er totaal voorbij gegaan aan de reden waarom bepaald gedrag wordt vertoond. Er wordt juist geopperd dat de zoon moeder het expres moeilijk maakt (tergt).

De oorzaak achter het gedrag van moeder wordt echter wél bekeken en benoemd: slaaptekort, stress. Zo wordt er sympathie voor de moeder opgewekt, “ze heeft het ook zo moeilijk!,” terwijl het kind gewoon gemeen is.

Achter élk gedrag zit een reden. Of het nu gaat om fijn, minder fijn of heel niet fijn gedrag: er is altijd een onderliggende oorzaak. Die onderliggende oorzaak negeren helpt niemand. Het kind is er niet mee geholpen, omdat de echte reden niet verwerkt of opgelost kan worden. De moeder is er ook niet mee geholpen, omdat ze niet leert voorbij het gedrag te zien. Daarnaast werkt het juist verwijderend in plaats van verbindend. Dat is geen goede basis voor een goede hechtingsrelatie.

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*

So often, children are punished for being human. Children are not allowed to have grumpy moods, bad days, disrespectful tones or bad attitudes, yet we adults have them all the time. None of us are perfect, and we must stop holding our children in a higher standard of perfection than we ourselves can attain.

Rebecca Eanes