Naar de pagina-inhoud

Jo Frost: Nanny on Tour, afl 3 – maar dan anders


In de aflevering van vandaag hebben we een bijzonder gezin. Mama, zoon (2 jaar) en broer (van mama). Omdat mama ongeneeslijk ziek is, woont Broer bij ze in huis. Op deze manier kan hij zijn zus ondersteunen waar hij kan. Ook oma is veel in huis, om haar dochter te ondersteunen. En natuurlijk ook om haar kleinzoon te zien.

Dag 1

Zoon heeft veel woedeaanvallen. In die aanvallen schreeuwt hij, gooit hij met spullen en gebruikt hij zijn lichaam veel. Vanwege de ziekte van mama kan ze dit fysiek niet altijd aan. Ze is veel moe, lichamelijk ook zwakker dan een gezond persoon. Hierdoor hebben broer en oma een groot deel van de opvoeding op zich genomen. Helaas brengt dat mama nog niet de rust die ze graag zou willen.

Omdat, zeker jonge, kinderen nog geen volledige woordenschat hebben, is het moeilijk voor ze om hun emoties onder woorden te brengen. Daar gebruiken ze hun lichaam voor. Alledrie krijgen ze uitgelegd dat de ziekte van Mama niet voor hun een enorme impact heeft, voor zoon is het ook iets groots. Met het verschil dat zij weten wat er aan de hand is, woorden kunnen geven aan hun gevoel, terwijl de tweejarige geen idee heeft waar die grote gevoelens vandaan komen.

In de echte aflevering is er niks gezegd over de vader van zoon, wanneer hij uit het leven van moeder (en zoon) gegaan is, wat zijn rol was etc. Ook dit kan een groot aandeel hebben in de gemoedstoestand van een kind. Omdat er niks over genoemd is, kan ik er in dit stuk ook niks zinnigs over zeggen.

Mama zegt dat ze zich machteloos voelt. Aan het gedrag van zoon is duidelijk te zien dat hij dat heel goed aanvoelt. Hij spiegelt die machteloosheid in zijn uitbarstingen. Omdat er niet bekend is wanneer haar ziekte weer de overhand neemt en haar gezondheid verslechterd, wil ze graag kunnen genieten van de tijd die ze nog heeft. Haar zoon fijne herinneringen aan zijn moeder geven. En niet continue met negativiteit bezig zijn.

Om moeder en zoon wat voorspelbaarheid in de dag te geven, wordt er samen een standaard dagindeling gemaakt. De dagindeling is niet bedoelt als strict regime voor iedere dag, maar kan als leidraad gebruikt worden. Zo introduceren ze structuur voor alledag, met ruimte voor wijzigingen als de dag daarom vraagt.

Emoties zijn, zeker voor peuters, nog erg lastig reguleren. Vooral als je geen idee hebt waar die grote gevoelens (de zorgen van zijn moeder, broer en oma) weg komen. Om zoon te helpen zijn emoties te reguleren krijgen moeder, broer en oma handvatten voor uitbarstingen van zoon:

  • Benoem wat je ziet (frustratie, verdriet);
    • “Ik zie dat je verdrietig bent. Je had graag met die auto willen spelen he?”;
    • “Ik zie dat je boos bent.
  • Gebruik ik-boodschappen en leg het gevolg ervan uit:
    • “Ik vind het niet fijn dat je mij schopt/slaat, dat doet pijn.”;
    • “Ik wil niet dat je mij pijn doet.”;
    • “Ik wil niet dat je met spullen gooit, dat is gevaarlijk en het kan kapot gaan”;
  • Bied alternatieven:
    • “Je mag wel stampen”;
    • “Je mag dit kussen slaan”;
    • “Zullen we het er samen uit stampen en schreeuwen?”;
  •  Bied nabijheid en troost:
    • “Wil je even knuffelen?”;
    • Sommige kinderen vragen zelf om een fysieke afstand. Je kunt ze ruimte geven, maar toch dichtbij blijven: “Ik blijf vlakbij. Als je even wil knuffelen, dan ben ik hier”;

Mama is de eerste opvoeder

Oma en broer helpen zus graag. Het enige nadeel hierin is dat ze mama teveel ontlasten. Hierdoor heeft zoon niet echt een idee wie nou zijn hoofd-opvoeder is. Om hierin duidelijkheid te bieden aan zoon, wordt aangegeven dat er bij vragen altijd eerst toestemming van mama gevraagd moet worden (het soort vragen waar je bij een ander ook eerst toestemming aan de ouder zou vragen, bijvoorbeeld of er snoep gepakt/gegeven mag worden).

Avondeten

Zoon wordt iedere avond voor de televisie gezet met zijn eten. De volwassenen eten op dat moment wel aan de eettafel. Om zoon het gevoel te geven echt bij het gezin te horen, krijgt hij een eigen stoel aan de eettafel. Nu kan hij samen met de anderen eten. Op die manier staat de televisie niet meer aan en is het voor iedereen een stuk gezelliger.

Na het avondeten worden de plannen van de volgende dag besproken. Broer en zoon gaan ‘s ochtends samen met een boswachter door de bossen banjeren. Oma en mama krijgen een bezoek aan een wellness-centrum kado.

Dag 2

We krijgen te zien hoe broer en zoon door het bos gaan. Het ene moment spelen ze verstoppertje, het andere moment zijn ze samen met de boswachter sporen van een dier aan het bekijken. ‘s Middags picknicken ze op een open vlakte.

Van oma en mama is te zien hoe ze beiden op een massagetafel liggen. Andere beelden van in het wellness-centrum zijn er, om privacy redenen, niet. Er zijn wel beelden van oma en mama die vertellen over hun dag.

De tweede avond

Nadat iedereen weer even tijd met elkaar heeft gehad (en ze hun dag hebben kunnen bespreken), wordt de derde dag besproken. Op die dag zal mama een mindfulness training krijgen, om haar te helpen meer in het nu te blijven met haar gedachten. Daarnaast krijgen alledrie een Gordon training kado, om hun communicatie met zoon te verbeteren.

Er wordt ook een planning gemaakt om in ieder geval een dagdeel in de week (oma en broer om-en-om) mama geheel te ontlasten, in die tijd kan ze eventueel wat bijslapen of iets voor haarzelf doen.

Dag 3

De mindfulness training beviel mama wel. Ze is hoopvol dat het concentreren op het nu haar ook meer zal laten genieten van haar zoon. Aan het einde van de training krijgt ze ook de tip om een dagboek bij te houden waarin ze iedere dag iets fijns over zichzelf en zoon kan schrijven. Dit geeft haar voor iedere dag een reflectiemoment en zal later voor haar zoon ook erg leuk zijn om terug te lezen.

Na twee weken

Een andere manier van communiceren met zoon lijkt voorzichtig vruchten af te werpen. Ze weten dat het niet om een quick-fix, maar om langetermijnoplossingen gaat, maar zijn uiteraard blij met de successen die ze tot nu toe hebben ervaren.

Ook dit gezin zal terug te zien zijn in de seizoensfinale.

Dit is geen verslag, maar een herschrijving van Jo Frost: Nanny on Tour – aflevering 3.

Deel Tweet Deel +1


In het dagelijks leven denkt, schrijft en praat Hiranthi veel over opgroeien in het algemeen. Van de ontwikkeling van baby’s en kleine kinderen, tot de persoonlijke ontwikkeling van volwassenen en de invloed van hun jeugd en huidige omgeving daarop.


Gerelateerde artikelen


Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*