Jo Frost: Nanny on Tour, afl 2 – maar dan anders

Fotografie door snaptitude.

snaptitude

De nieuwste artikelen rechtstreeks in je inbox?

Jo Frost: Nanny on Tour, afl 2 – maar dan anders

In de tweede aflevering van Nanny on Tour hebben we een gezin van vader, moeder en drie dochters. Peuterdochter, (bijna)kleuterdochter en tienerdochter. Peuterdochter drinkt dagelijks, dag en nacht, gemiddeld ieder uur bij moeder. Hoewel het in eerste instantie lijkt dat peuterdochter de baas in huis is, ligt de zaak (zoals altijd) wat genuanceerder.

Bij binnenkomst blijkt kleuterdochter ziek te zijn. Als vader en moeder worden uitgenodigd voor een gesprek aan de keukentafel raakt ze overstuur, omdat papa graag bij zich houdt. Ze zoekt troost en veiligheid. Geen vreemde reactie van een kind van haar leeftijd, zeker niet als ze ook ziek zijn. Een van de teamleden blijkt een goede klik met haar te hebben en neemt het zorgen over, zodat vader en moeder in rust kunnen praten.

Tijdens het gesprek wordt er naar vader benoemd hoe de gehele situatie moeder opbreekt. Omdat vader zich liever bezighoudt met de leuke dingen in het gezinsleven (zoals spelen met de kinderen) is het voor hem wat lastig om hetgeen dat wordt besproken echt in zich op te nemen. Daarnaast is moeder de persoon die steeds met de kinderen thuis is, vader heeft eigenlijk geen idee hoe intensief het kan zijn om de hele dag met jonge kinderen thuis te zijn.

Stoppen met de borstvoeding

Omdat moeder heeft aangegeven heel erg te zitten met de borstvoeding komt er een lactatiekundige IBCLC bij. De lactatiekundige verteld dat de natuurlijke speenleeftijd (het geheel stoppen met borstvoeding) tussen de 2-7 jaar ligt. Normaal gesproken gebeurt dat spenen (stoppen) geleidelijk aan. Vaste voeding neemt de rol van voeding meer en meer over en voor troost worden ook automatisch alternatieven gezocht (knuffelen bijvoorbeeld). Omdat moeder erop staat per direct te stoppen met de borstvoeding wordt haar uitgelegd dat dit voor peuterdochter ongelooflijk moeilijk zal zijn, met name in de avond en nacht (in slaap vallen). Dit om moeder (en vader) erop voor te bereiden dat ononderbroken nachten niet spontaan gebeuren na het stoppen met de borstvoeding.

Omdat communicatie ook (of juist) bij kleine kinderen erg belangrijk is, wordt peuterdochter erbij geroepen en krijgt ze het stoppen met de borstvoeding uitgelegd.

“Vanaf nu stoppen we met tietie, omdat ik het niet meer wil. Dat zal voor ons allebei even moeilijk zijn. Je kunt wel ander drinken krijgen en natuurlijk heel veel knuffels van mij en papa.”

Er wordt ook aangeraden om haar dochter bij vragen om de borst serieus te nemen. Zo ineens stoppen met de borstvoeding is niet niks, zeker niet als het je eigen keuze niet is. “Ik zie dat je graag tietie wil en snap dat je boos en verdrietig bent dat dit niet meer kan. Wil je even knuffelen?”

De eerste avond

Wanneer de twee jongste dochters in het grote bed liggen te slapen wordt de huidige situatie nog eens besproken. Moeder was duidelijk bang om peuterdochter tekort te doen als ze haar eigen gevoel volgde en een aantal voedingen zou weigeren. Haar angst daarvoor, plus het gevoel helemaal alleen te staan, is de oorzaak geweest. Met het gevoel continu geclaimd te worden door peuterdochter als gevolg.

Om moeder van die angst af te helpen, zodat ze zichzelf in de toekomst niet weer zo wegcijfert, wordt haar een wandelcoach aangeraden. Op die manier kan ze, met de hulp van een professionele coach, haar angsten beter doorgronden en heeft ze zo ook regelmatig even tijd om echt met haarzelf bezig te zijn, zonder de kinderen.

Dan worden de plannen voor de volgende dag besproken: de twee jongste kinderen worden door iemand van het team beziggehouden met leuke activiteiten. Voor vader komt er een professioneel kok, om hem een goede basis voor in de keuken te geven. Moeder en tienerdochter hebben een dag samen om leuke dingen te doen.

Dag 2

Zoals de avond ervoor besproken krijgt vader vandaag een professioneel kok op bezoek. Samen bespreken ze wat er doorgaans gegeten wordt in het gezin. Aan de hand daarvan stelt de kok een lijst met een aantal basisrecepten die vader die dag zal leren te maken.

Moeder en tienerdochter hebben besloten er een shop en relaxdagje van te maken. Eerst uitvoerig shoppen, daarna genieten van een heerlijke massage. Als afsluiter heeft moeder haar eerste sessie met de wandelcoach. Tienerdochter gaat dan naar huis om aan te sluiten bij de kookworkshop die vader krijgt.

Tussendoor zien we beelden van de twee jongste dochters die zich vermaken in een ‘krijspaleis’.

De tweede avond

‘s Avonds bereid vader, samen met tienerdochter, een van de gerechten die hij die dag geleerd heeft. Het verbaast hem een beetje hoe goed het is gegaan en vind het fijn om te zien hoe de rest smult van het eten.

Na het eten wordt de oudste dochter even apart genomen. Ook voor haar is de afgelopen periode heftig geweest. Haar twee jongere zusjes kregen alle aandacht en om haar moeder (ouders) te ontlasten drong ze zichzelf niet op om ook wat aandacht te krijgen. In het gesprek geeft ze aan dat ze zich veel alleen voelt thuis, dat haar ouders geen tijd hebben voor haar. Ze vindt het lastig om dit zelf hardop te zeggen tegen haar ouders, daarom wordt het namens haar genoemd.

Voor de ouders is het schokkend nieuws. Zij hadden de impressie dat hun oudste dochter het juist heel goed deed. Dat ze ‘gewoon liever alleen’ was. Maar schijn bedriegt. In werkelijkheid schreeuwde ze in stilte en wilde ze haar ouders niet ook tot last zijn.

Ze maken gezamenlijk plannen om wekelijks iets samen te doen. De ene week iets met vader, de andere week iets met moeder. Om er naartoe te kunnen leven worden de komende weken vast omcirkeld op de kalender. Zo hebben ze tegelijkertijd een visuele reminder en is de kans kleiner dat de plannen alleen plannen blijven.

Dag 3

Samen met een professioneel planner wordt er bekeken wat voor vader en moeder, in theorie (de praktijk zal het uitwijzen), de fijnste verdeling is qua huishoudelijke taken. Ze krijgen ook weekschema’s (voor het avondeten) geïntroduceerd. Op die manier kunnen ze gericht boodschappen doen, weten ze wat er in huis is en hoeven ze niet zo na te denken over het avondeten.

Er wordt ook bekeken welke faciliteiten het gezin in de omgeving heeft, zoals bijvoorbeeld een wijkgebouw waar moeder en kinderen zo nu en dan binnen kunnen lopen.

Na twee weken

Zoals ook in de eerste aflevering komt de crew terug om een dag te filmen. Hoewel het nog maar twee weken geleden is, lijkt er al wel een boel rust in huis te zijn gekomen. Moeder heeft nu tweemaal een wandelcoach sessie gehad en zit duidelijk beter in haar vel. Vader geeft aan dat hij zich, nu hij ook meer participeert in het huishouden, meer onderdeel voelt van het gezin. Een gevoel waarvan hij eerder niet wist dat hij het miste.

Tienerdochter verteld over de twee uitstapjes die ze met haar vader en moeder heeft gehad. Ze straalt er bij. Het is duidelijk dat de individuele aandacht van haar ouders haar goed doet.

Peuter- en kleuterdochter doen het ook goed. Peuterdochter blijkt een ware pasta-liefhebber. De zorgen over voedingsstoffen blijken ongegrond, ze is verzot op eten. Nu ook kleuterdochter meer aandacht krijgt van haar ouders lijkt het alsof er een ander meisje naar boven is gekomen. Natuurlijk reageert ze nog weleens heftig, het is immers nog een (bijna)kleuter en dan willen emoties je nog weleens overnemen. Maar omdat vader en moeder haar helpen om met die emoties om te gaan zit ook zij duidelijk beter in haar vel.

Dit is geen verslag, maar een herschrijving van Jo Frost: Nanny on Tour – aflevering 2.
  1. Je kon me oprapen bij “Vanaf nu stoppen we met tietie, omdat ik het niet meer wil. Dat zal voor ons allebei even moeilijk zijn. Je kunt wel ander drinken krijgen en natuurlijk heel veel knuffels van mij en papa.” Dat gaat zo’n kind natuurlijk begrijpen! En als ze midden in de nacht loopt te krijsen pakken gewoon toch gewoon de notulen van die minimeeting erbij, dan weet ze het weer! Dom van al die ouders, dat ze niet gewoon tegen kun peuter praten als een volwassene!
    Een natuurlijke afspeenleeftijd van 7 jaar?! Sorry hoor, maar nee.

    Leuk ook dat vader totaal geen handvaten krijgt om met die kinderen te werken. Er wordt gefocust op dat papa moet leren koken en moeder moet gaan ontspannen, maar niet op de driftbuien van de middelste en hoe ze dat op moeten lossen, op hoe ze die 2 ukken in hun eigen bed gaan krijgen of op het feit dat het schandalig is dat papa het eigenlijk weinig kan schelen dat zijn vrouw zoveel stress heeft. Moeders heeft een vent nodig die haar kan helpen, geen kletssessie tijdens een wandelingetje.

    De leuke uitstapjes kunnen we allemaal wel verzinnen, dat was nou net níet het probleem…

    No votes yet.
    Please wait...

    Reageer op deze reactie

    • Ik vond die zinnetjes ook altijd hilarisch, totdat ik ze consequent ging proberen. Mijn destijds 1,5 jarige bleek er toch veel van te begrijpen en nu met 2,5 komt hij zelf naar me toe met ‘mama, ben een beetje verdrietig/boos/teleurgesteld want ik wil …’, vraagt vervolgens om een knuffel en geeft aan dat hij daarna weer blij is. Of nog niet en dan gaan we kijken wat hij dan nodig heeft om weer lekker in zijn vel te komen zitten.
      Als je niet benoemt wat zij voelen tijdens een driftbui, hoe moeten ze dan ooit leren wat boos of verdrietig is? Nee, dat zinnetje zal geen directe oplossing zijn, maar op de lange termijn leidt het er wel toe dat het kind inzicht heeft in de eigen emoties en dan pas kunnen ze leren hoe daar constructief mee om te gaan. Heel handig tijdens zo’n driftbui, van bijvoorbeeld die kleuter 😉

      No votes yet.
      Please wait...

      Reageer op deze reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*


We're the only animals on the planet who are systematically cruel to their newborn - separating infants from mothers at birth, leaving babies to cry, kicking them out of the warm family nest. And then we wonder why modern society is so dysfunctional and violent.

Claudia Spahr