"Ze moeten het maar leren"

“Ze moeten het maar leren”: dat is wat vaak gezegd wordt over kinderen en de meest uiteenlopende onderwerpen: delen, spelen, alleen in slaap vallen, op de eigen kamer slapen. Natuurlijk doen ze dat ook wel, uiteindelijk. De tendens tegenwoordig lijkt echter dat ze dat allemaal vanaf dag 1 zouden moeten kunnen terwijl de ontwikkeling van een kind daar tijd voor nodig heeft. En hoe lang een kind daarvoor nodig heeft is verschillend per kind.

Een voorbeeld

Stel je eens voor: je staat in een grote keuken van een restaurant, met allemaal werkende mensen om je heen. De taal die onderling gesproken wordt versta je niet en je hebt geen idee wat er van jou verwacht wordt.
Je wil naar de deuren richting het eetgedeelte lopen en ineens roept iemand keihard: “ない!”. Je draait je om, om te zien waar het vandaan komt, en ziet dat jij boos aangekeken wordt. Nadat de betreffende persoon jouw reactie heeft gezien gaat ze verder met werken.
Je hebt geen idee wat er in hemelsnaam geroepen werd en dus ook niet wat je nu moet doen.
Je besluit om je weer om te draaien en alsnog naar het eetgedeelte te lopen.
Nu wordt er nog harder geroepen: “ない!”. Vlak daarna voel je een hand op je schouder en wordt je, niet bepaald zachtjes, omgedraaid.
Je beseft dat het blijkbaar niet de bedoeling is dat je de keuken uit gaat, maar wat is dan wel de bedoeling?
Je ziet een bezem staan en bedenkt dat je dan maar gaat vegen. Iets nuttigs doen, in plaats van maar gewoon te blijven staan. Net als je wil beginnen met vegen hoor je het weer: “ない!” en de bezem wordt uit je hand gerukt.
Vegen is dus blijkbaar ook niet waarvoor je daar bent.
Dan zie je een gootsteen met afwas. Je kijkt vragend om je heen, maar iedereen is te druk met werken om je een reactie te geven. Gewoon maar doen dan?
Je haalt de vuile afwas uit de wasbak, maakt ‘m schoon en vult ‘m met water. Terwijl de bak zich vult met water voeg je zeep toe. “So far, so good” denk je.
ない!“. Je krijgt een harde tik op je vingers en de kraan wordt dichtgedraaid. Ook niet de bedoeling dus.
Het wordt je allemaal teveel en begint moedeloos te huilen. Je hoort dat iedereen in de keuken stopt met waar ze mee bezig waren en je voelt dat iedereen naar je kijkt.
De vrouw die je eerder al toeriep komt naar je toe lopen en zegt: “そのような愚かなことはありません!”. Je hebt geen idee wat ze bedoelt, maar ze kijkt er niet vrolijk bij.
Met een geërgerde zucht duwt ze je richting een kapstok waaraan een uniform hangt en dan loopt ze weer weg.
Je kijkt naar het uniform, dan om je heen en ziet dat die vrouw boos kijkend naar het uniform wijst. Uniform maar aantrekken dus.
Zodra je het uniform aan hebt kijk je onzeker om je heen. Want ja: wat is nou de bedoeling dan?!
Je kijkt weer om je heen en ziet mensen met hetzelfde uniform bij een soort balie staan. De plek waar het eten uitgeserveerd wordt. De mensen met hetzelfde uniform als jij lopen met de borden het eetgedeelte in.
“Serveren!” denk je, “dát is wat van mij verwacht wordt!”.
Eindelijk begrijp je wat de bedoeling wél is.


Klinkt dat als een fijne ervaring? Lijkt mij niet. Ík zou liever uitleg krijgen over wat er van mij verwacht wordt en ik kan me voorstellen dat jij dat ook krijgt.
Maar: weet je dat het ingeburgerd is dat we wel zo met onze (en andermans) kinderen omgaan?
In plaats van uitleg krijgen kinderen “Nee!” (“ない!”) te horen, een woord dat ze voor lange tijd niet begrijpen, het enige dat ze mee krijgen is de negatieve energie die erbij uitgestraald wordt. En dat gebeurt overal: thuis, bij familie / vrienden, opvang, school etc.
Zodra ze de kluts even kwijt zijn, ongelooflijk onder de indruk van de negativiteit die ze krijgen, en hierop reageren (huilen) krijgen ze te horen “stel je niet zo aan!” (“そのような愚かなことはありません!”).

Uitleg vanaf dag 1

Bij onze zoon zijn we vanaf dag 1 (of nou ja, je snapt me vast 😉 ) begonnen met uitleg (waaróm mag iets niet) en met afleiding (naar een alternatief brengen en later alternatieven noemen om uit te laten kiezen).
Voor sommigen in onze omgeving kwam het vreemd over “zoiets snapt zo’n kind toch niet?!” en “hij zal het toch een keer moeten leren?!” en ook “hij wordt verwend” zijn veel van de opmerkingen / blikken die we kregen.
En inderdaad, hij snapte in het begin heus niet wát ik zei, maar in dat hele begin ging het ook niet zozeer om hem, maar meer om ons: wíj moesten leren om uitleg te geven zodat – vanaf het moment dat hij het wél zou snappen – we dit later niet alsnog hoefden te leren.
Door vanaf het begin uitleg te geven komt het op een gegeven moment “in je systeem” als eerste reactie.

Buiten bereik

Daarnaast zetten we ook de dingen die breekbaar / gevaarlijk waren buiten bereik. Waar we soortgelijke reacties op kregen (“ze hebben het maar te leren”).
Klopt, het is belangrijk dat hij leert dat sommige dingen gevaarlijk / breekbaar zijn en we daarom niet willen dat hij er aan zit, maar dat leer je ze echt niet door alles maar te laten staan.
Het enige dat je daarmee creëert is een negatieve sfeer rondom bepaalde dingen / situaties. Daarnaast moet je de kleine continue met argusogen in de gaten houden om er zeker van te zijn dat de situatie rondom de verschillende objecten veilig zijn.
Zodra je het gevoel hebt dat jouw kindje dat gevaarlijke/breekbare kan weerstaan / zal negeren kun je het terugzetten. Is het toch nog een te grote afleiding? Dan kun je het weer wegzetten tot je denkt dat het wel goed zal gaan.
Juist doordat je het wegzet leert zo’n kindje uiteindelijk dat dit is om gevaarlijke/frustrerende situaties te vermijden. En dat zonder de frustraties van het laten staan. Een win-win als je het mij vraagt.
* Vertaling van Nederlands naar Japans is gedaan door Google Translate.
Hoe ga jij om met gevaarlijke / breekbare spullen rondom je kindje?

Deel Tweet Deel +1

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Disney’s Frozen

People make bad choices if they’re mad or scared or stressed. But throw a little love their way and you’ll bring out their best.

Categorieën

Buddha

It is better to travel well than to arrive.

Scroll naar top

Bestel nu en ontvang maar liefst 25% korting
op alle online cursussen van Liefdevol Opgroeien!

Deze actie loopt tot 1 maart 2021 en kan eenmalig per klant gebruikt worden.

Skip to content