Geitenwollen sokken en meer van dat

Als je mij vanaf een afstand bekijkt zal dat (“alternatief”, “geitenwollen sokken type” en dat soort gedachten dus) niet het eerste zijn dat in je op komt. Ik zit veel met m’n iPhone te “spelen”, surf op mijn iPad en m’n MacBook Pro wordt overmatig gebruikt (als zelfstandig ondernemer in de ICT is dat niet zo heel vreemd trouwens ;-)).
Maar als je mij van wat dichterbij bekijkt dan zul je mij vast in het hokje alternatief zetten, en ook de gedachte aan geitenwollen sokken zal vast voorbij komen.
Waarom, vraag je je af? Nou, ik geef nu bijvoorbeeld ruim 2,5jr borstvoeding (verdeeld over 1 kindje) en ben niet van plan hier binnenkort mee te stoppen (tenzij zoonlief wat anders beslist). Daarnaast draag ik zoonlief graag in mijn Hoppediz Ring Sling, in het groen natuurlijk, want dat is gewoon echt míjn kleur.
En alsof dat nog niet genoeg is geloof ik niet in straffen en belonen (zoals ik hier ook al wel vaker heb uitgelegd) en behandel ik mijn zoon zoals ik zelf ook behandeld wens te worden (dus niet als een inferieur wezen waar ik de baas over ben).
Ik koop liever geen kilo-knallers meer (je weet wel, van die vlees/kip grootverpakkingen) en koken zonder pakjes is waar we naar streven (ik ben geen echte keukenprinses, dus dat gaat nog met vallen en opstaan ;-)). Ik eet het liefst biologisch/ecologisch voedsel, al voel je dat (vreemd genoeg, want het is het meest natuurlijk) ook goed in de portemonnee.
Het grappige hieraan is dat ik vroeger (middelbare school tijd) de zogeheten alto’s (“alternatievelingen”, denk aan de Tofu’s) al ongelooflijk interessant vond.
Terwijl ik mijn best deed om niet teveel op te vallen vond ik het prachtig om te zien hoe zij gewoon zichzelf waren en niets leken te geven om de mening van anderen. En stiekem wou ik ook zo zijn; lekker jezelf zijn en niet zo’n waarde hechten aan de mening van anderen.
Tijdens mijn zwangerschap leerde ik Dragen & Voeden kennen en dat heeft ervoor gezorgd dat ik – stukje bij beetje – mezelf beter zag, wie ík ben. En hoe meer ik mezelf leer kennen, hoe leuker ik mezelf vind en hoe beter ik ook onvoorwaardelijk voor mezelf ben (en daardoor ook onvoorwaardelijker naar mijn omgeving etc.).
Ja, tegenwoordig vind ik het wél leuk om mezelf te zijn!
Oh en die geitenwollen sokken? Die draag ik dan weer níet! 😉

Deel Tweet Deel +1

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Alfie Kohn

We make fun of what used to be called “yes-men” in the office, those deferential employees who never disagree with the boss, so what makes us think that “yes-children” would be ideal?

Categorieën

Adrianne Simeone, The Mama Bear Effect

When my child says no to being touched – he’s not being rude. She does not have to hug you to avoid hurting your feelings. They’re not disobedient. In fact they’re doing just what I taught them to do – value their body autonomy over the demands or feelings of others.

Scroll naar top
Skip to content