Hiranthi

In het dagelijks leven denkt, schrijft en praat Hiranthi veel over opgroeien in het algemeen. Van de ontwikkeling van baby’s en kleine kinderen, tot de persoonlijke ontwikkeling van volwassenen en de invloed van hun jeugd en huidige omgeving daarop.

Hiranthi

In het dagelijks leven denkt, schrijft en praat Hiranthi veel over opgroeien in het algemeen. Van de ontwikkeling van baby’s en kleine kinderen, tot de persoonlijke ontwikkeling van volwassenen en de invloed van hun jeugd en huidige omgeving daarop.

Beloningen vervangen erkenning en acceptatie

Stickers, kleine speeltjes, snoepgoed. Bedenk een plek en je kunt er haast zeker van zijn dat ze iets dergelijks op voorraad hebben om aan een kind te kunnen geven. Om het te paaien of belonen. Om goed gedrag ‘aan te moedigen’. Dat goede gedrag zijn we namelijk niet van nature gewend van kinderen en dus moet er wat tegenover staan. Kinderen zijn er immers om gezien te worden, niet gehoord.

De dood als onderdeel van het leven

Hoezeer we het soms ook willen negeren: de dood is een belangrijk onderdeel van het leven. Voor veel mensen is het een zwaar onderwerp. Dat is niet heel vreemd natuurlijk. Het overlijden van een persoon betekent immers ook een definitief afscheid van die persoon. Iets waar we in veel gevallen niet klaar voor zijn. En waarschijnlijk ook nooit klaar voor zullen zijn. Geen wonder dat we zoeken naar een eeuwig leven. De zwaarte die we voelen bij de dood zorgt er ook gelijk voor dat we kinderen hier vandaan willen houden. Wie beschermen we daarmee?

Het socialiseren van (kleine) kinderen

Sociaal zijn. In een samenleving als de onze is dat een erg handige eigenschap, we zullen immers altijd te maken hebben met andere mensen. Om als volwassene de sociale regels goed onder de knie te hebben, is het belangrijk om van jongs af aan al betrokken te worden in contact met anderen. Het kinderdagverblijf, de peuterspeelzaal en school worden vaak gezien als dé plekken waar het kind gesocialiseerd wordt. Zijn ze dat ook?

Labels geven handvatten. Aan wie?

ADHD, autisme, hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit. Slechts een kleine greep uit het scala aan labels die je als persoon toegekend kunt krijgen. De haat en liefde voor labels lijkt hand in hand te gaan. We hebben een hekel om in een hokje gestopt te worden terwijl we tegelijkertijd zoeken naar het juiste hokje om de ander in te plaatsen.

Speeldag voor hoogbegaafde kinderen onzin?

Kinderen horen minder in hokjes gestopt te worden en vooral met leeftijdsgenootjes hun tijd door te brengen op school. Gelijkgestemden bij elkaar zetten is namelijk elitair en niet hoe ‘de echte wereld’ in elkaar steekt. Althans, dat is de strekking van wat er in een opiniestuk op vrouw.nl werd vermeld. Een extra boekje of leuke puzzel zou genoeg moeten zijn om hoogbegaafde kinderen net dat beetje extra te geven op school.

Erkenning en acceptatie van de bonusfamilie

Van koppel naar familie, het is meer dan alleen ‘even’ een kind aan de mix toevoegen. Erkennen en accepteren dat je ouder van een klein mens geworden bent, terwijl je de rollen die je eerder had ook behoud is een belangrijk onderdeel. Ditzelfde geldt voor het erkennen en accepteren van de nieuwe rol van jezelf (en/of je ex-partner). Een soortgelijk proces loop je door wanneer jij en/of je ex-partner onderdeel worden van een samengesteld gezin.

Een 'monkey platter' mee naar school

Volkoren brood, kaas en roomboter. Het is zo makkelijk en daardoor algauw de dagelijkse standaard om mee te geven aan mijn zoon. Voor de korte pauze een bakje tomaatjes of appel, twee bekers ranja en klaar is het ‘lunchpakket’ voor mee naar school. Makkelijk, maar het wordt voor de eter ook zo gauw ontzettend saai om iedere dag weer te eten. Dat moet beter kunnen.

Typisch jongensgedrag bestaat niet

Met hun nieuwe reclamecampagne vraagt SIRE aandacht voor hoe we onze jongens opvoeden: “Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?” De reacties erop lopen nogal uiteen. Maar wat betekent ‘jongen zijn’ eigenlijk? En wanneer is een jongen ‘jongen genoeg?’ Wanneer we de stereotyperingen zouden geloven, heeft iedere jongen kort haar, draagt graag ‘stoere’ kleding, is …

Typisch jongensgedrag bestaat niet Lees verder »

Hoe positief is positieve gedragsondersteuning?

Na de Triple P hype is er een nieuwe speler in de positieve opvoeding: PBS. Beide hebben het woord positief in de naam zitten, dan moet het toch wel positief zijn? Een jaar of wat terug kwam Triple P overgewaaid vanuit Australië. Een opvoedprogramma dat was ontwikkeld voor kinderen met gedragsproblemen (de zogeheten moeilijk opvoedbare kinderen) werd …

Hoe positief is positieve gedragsondersteuning? Lees verder »

Scroll naar top Skip to content